sokaklarda Ağustos 22nd, 2007
- Bizi sokak paklar…
—nazan öncel’in bizi yatak paklar ,şarkısı gibi oldu be hocam ,
— e doğrudur kardeş bizi ya yatak paklar yada sokak paklar , yatak da sokak da gerçektir iki yerde de sen gerçekten sensin ,ne kadar rol yaparsan yap, bu o an olmazsa da kısa zamanda anlaşılır , yani başkasının şeyi ile o şeyi yapamazsın ,yada başkası olupta sokaklarda olamazsın ,sokaklarda sen sensin ,ne isen Osun , çık sokağa dal sokaklara çık caddelere ,sıcaksa sıcak, güneşse güneş, rüzgar elbet eser , gölge muhakak vardır ,
—hocam yaşam alanları çok daraldı be , hani yok diyorsun ya yoku olan adam nasıl ? nerelere kadar gider ? yoku olan adam zincirin ilk bağlandığı halkadan ne kadar uzağa gider? ,yoku olan adam çöker kalır hocam , zaten kısa bir zinciri var onu da kasmak , germek istemez , az hocam az ,dar hocam dar yerimiz dar , varımız az ..
—sen de benimle takılmaktan bunalıma kestin be ,kardeş ..
—yok be abi senin bi suçun yok ,sen olanı kazdın çıkardın ,eskidende dar dı ,eskiden de az dı ama şimdi hiç yoksa güneşi görüyoruz ,kafamızı kapıların arkasından çıkardık ,kabuğumuzu araladık be abi…
—benimle bir alakası yok be kardeş ,aynen bende bazen kabuğu aralıyorum ,bazen de kabuğuma kabuk ekliyorum ,bu blog yazma işi olmasaydı valla beni kabuklarımın içinde bi allahın kulu bulamazdı ,bendeki kara kaplı defterler o kadar çok ki bilemezsin ,o defterleri hergün yakasın gelir ama yakamazsın ,o yazdıkların sana batar ,at beni kadeşim ,ister çöpe at ister yola at ,ama at der kardeşim o yazılanlar kapalı çekmecelerde dururya o yazılar orada çıldrır,ordan bağırırlar isyan ederler ben en sonunda onları sayfa sayfa otobüs durakların bırakmaya karar vermiştim ,hani evlatlarına bakamayıpta cami avlusuna bırakılan bebekler gibi ,ama yine de yazmayı bırakamıyordum ,o zamanlar daha özel günlük gibi yazılar oluyordu ama bu blog olayı çıktı ,yazılarım zaten benden çıktı ,yazdığım anda onlar artık özgür ,onlar artık benim değil kim okursa onun,kim çalarsa çalsın ,ben onları yazmışım ya ,bloglamışım ya bana yeter, yani artık yazılarda bende ait olduğum sokaklara daha çok çıkar oldum ,sende benimle daha fazla konuşur oldun , konuştuklarında yalnız bana değil herkse gider oldu ..iyi oldu..
—be bir de şeyi merek ediyorum ,sen de eskilerdensin ,yani eski kulağı kesiklerden,yatmış çıkmışlardınsın ,bu arkadaşlar şimdi nerde ,hepsi senin gibi kabukmu kalınlaştırdılar, o öncüler ,o halk savaşçıları ,o anlı şanlı örgütler ne oldu da böyle sesleri ,solukaları çıkmaz oldu ,mum gibi söndüler mi ?
—ben o soruyu her gün soruyorum ,yıllar geçti ,güzel yıllar geçti , zor yıllar geçti ve şimdi uzun yıllar oldu ,kopuldu, savrulanlar oldu ,bizde savrulduk ,ve hep birilerinden bir şeyler bekledik ,bilemedik ki o birileri zaten yoktular , o birilerini bekleyeneler çok bekledi ,beklemez oldu , o birileri zaten yoktular…
—yani daha da , felsefi, edebi, edepli ,cevaplar var sende ,sen hiç bir zaman geçmişe suçlayıcı bakmadın,sen her zaman o delikanlıların hatırına ,düşmanın ekmeğine bir damla bile yağ sürmedin..
—sürmem abi ,sürmem ,Onların delikanlılığı tüm hainlikleri siler ,Onlar her zaman bu dünya da umut olarak kalacak …
—neyse abi tekrar aynı cevabı almakla mutlu oldum!
Sokaklarda Özkan