hayaliniz ne kadar ?
sokaklarda Ekim 25th, 2007
hayaliniz ne kadar ?
—abi şu olanlar bana hep garip gelir ,
– neden ?
– neden olacak ,en zor dönemlerde bile bizde garip bir memnuniyet yada zevk alma duygusu vardır ,belki bu garibanlarda oluyor ,iyi durumlarda olanlar da böyle olur mu bilemem ,belki de onlar da tam tersi oluyordur,
–yani garip bir” mozoşist” zevk alma durumu mu var ?
–ya abi, ben o kavramları bilmem ama olanı bilirim bu zor şartlar garibanlara iyi gelir , şimdi dediğimi anlayanlar ve anlamayanlar arasında bir araştırna yapsan zor da olanların beni anladığına kalıbımı basarım ,bu en son büyük depremde de olmuştur ,millet sokaklara döküldü yani bize misafir oldular ve biz onları nasıl ağırlayacağız diye şaşırdık ve mutlu olduk , işte dedik herkes şimdi aynı oldu , işte dedik o korku , o endişe , o pis psikoloji şimdi herkes de var ,belki de bizi anlarlar da biz de şenleniriz ,ama ne oldu o deprem de unutuldu garibalar da unutuldu ,yada hiç de hatırlanmamıştı ,
–işte o duygu var ya o duygu , şimdi herkes aynı, ulan sizde tedirginsiniz ,sizde acı çekiyorsunuz yada kaybedecek birşeylerinizi hatırladınız ,biz zaten kayıbız duygusu ters de olsa zevk verebilir yada yalancı bir umut dalgası yine bizi inek gibi havaya sokabilir ,şimdi şehit ailelerini hatırlayanlar yarın bu işler normale binince aynı hızla unutacaklar , başılıkda “hayaliniz ne kadar ?”diye sordum ,
—neden sordun be abi ?
—işte kardeş, senin yaşadığın derin kaygı ve derin güvensizlik, hepimizi ve hayallerimizi de daraltıyor ,ben genç iken sosyalizmi hayal ederdim ve dünyaya bir dolu umutla ,sonsuz hayellerle bakardım ,yine cebimde beş lira yoktu ama beynim de umut ve hayaller sonsuzdu ,sonra bir baktık ki olaylar hiçde öyle olmuyormuş ,önce seni sonra hayallerini öldürüyorlar ve kalanlar da umutsuz,dar hayalli ,sığ insanlar oluyormuş ,
– yani hayaller ve umut daralınca ,kötü durumlar bile gizli gizli mutlu eder insanları diyorsun
—mutlu da etmez ,ama “alın ulan sizde biraz bunalın,daralın, bakalım nasılmış öyle mutlu,steril ,kahkaha dolu yaşamlar” dersin ,yani sokaklar ve garibanlar için zor şartlar daha bir güzeldir be kardeş ,çünkü biz zorlukların ve acıların ustayız ,ve biz zorlukları ve acıları ustalıkla ,yiğitlikle ,ölümü hiçe sayarak bitiririz ,sonra da kendi zor ve acı dolu hayatımıza sanki hiçbir şey olmamış gibi devam ederiz ,
—Kurtuluş savaşını verenler de aynı acıları yaşadılar,ölüme saldırdılar , acıları da,düşmanı da def ettiler,yok ettiler ve köylerine döndüler kendi acılarını yok edemediler ….
—hayalimiz kısa ve kısa vadeli ve kısaca ; herşey olur ,biter yoksulluk ve sokaklar baki kalır …
sokaklarda Blogcu Özkan